Broches voor 5 december

Knutselen op school

Froken Skicklig

Haar poppenkinderen vind ik al zo lang zo mooi. Nu waren de workshops die zij afgelopen weekenden gaf voor mijn onhaalbaar om bij te zijn (lieve kindjes die echt voor gaan en zo) maar begin juli was ze weer in Nederland.
Een extra workshop geregeld door een lieve vriendin, en bij haar thuis en het mooie van alles, ik was erbij…

Wat vond ik het leuk, gezellig, zwaar, moeilijk, en een heerlijk weekend.

Ik vertel iedereen dat ik het voor ons pleegmeisje deed, maar natuurlijk was het ook voor mezelf. Het was al lang een wens van mij, om een grote pop te maken, alleen blijf ik vooral hangen op de hoofdjes. Bij deze work-shop gingen we de hele zaterdag besteden aan het hoofd en het gezicht. Alleen dat maakte me al blij !

Dan heb ik het nog niet eens over het fijne weekend wat ik gehad heb met mijn 9 mede-cursisten.
We kennen elkaar nu allemaal wat langer, en via het forum (waar wij allen moderatoren zijn) spreken we elkaar wel iedere dag.
Het was leuk om zo een heel weekend met elkaar op te trekken, elkaar te kunnen oppeppen als het even niet liep, elkaar te kunnen helpen en vooral ook hardop te kunnen zuchten als je het niet zag zitten. Want dat is wat we wel geleerd hebben van het weekend. Het is heel erg hard werken om zo een pop te maken. Maar ze is het waard.

Alleen nog haar haren, maar dat doe ik rustig stukje voor stukje. Tot die tijd draagt ze het mutsje wat mijn oma ooit breidde voor haar poppen (jaja daar komt mijn poppenliefde vandaan )

Mag ik jullie voorstellen aan Lena (of Ronja of Inga we zijn nog niet helemaal uit de naam en gaan pas beslissen als ze haar heeft)

Ze heeft ook zin in de finale!

Voor zondag krijgt ze een fijne oranje outfit. Ze moet natuurlijk wel er gepast bij zitten bij haar eerste WK finale.

Ik wist gewoon niet

of ik moest lachen of huilen.

Ruim een maand geleden had ik een workshop.
Taartmaken. Zo leuk, en ik mag van mezelf wel zeggen dat
de taart ook erg leuk geworden was.

Het was een Dora meets Thomas taart geworden en zeg nu zelf
waar vind je dat nog in deze tijd

Netjes op vrijdag de taart uit de vriezer in de koelkast.
Netjes op zaterdag de taart uit de koelkast in de daarboven staande magnetron/oven voor het laatste ontdooien.

En manlief maakte die zondag ochtend netjes croissantjes in diezelfde magnetron/oven.

Gelukkig was de Hema daar waar ik hem het hardst nodig had deed de Bart Smit ook goede zaken en werd het deze taart.

Dora meets Thomas revisited…

Kijk eens!

inmiddels zitten er 2 bolletjes wol in..

Geen ontbijt deze keer, het is pas kwart over 7 ‘s morgens. (Wel mijn map, met een prachtig lieveheersbeestje erop. Lieveheersbeestjes vind ik zo leuk en lief en schattig. Dus toen ik deze map zag, moest ik hem wel hebben he.)
Ik wil nog helemaal geen ontbijt, ik wil weer terug mijn bedje in. Het is donker, en vooral wat het ook is,
het is vakantie!!!!!!!!

Ik hoef er nog helemaal niet uit, ik kan blijven liggen tot 10 uur.. zucht.. En wie is er wakker om kwart voor 6 in de ochtend..

Juist ja ik zei de zot. Ach ja dan heb je nog wat aan je dag he.
De vakantie is ook druk genoeg tot nu toe. We hebben het druk. Met klussen in de tuin (ken je dat, het gras is zo lang niet gemaaid, dat het dus 2 keer moet gebeuren?) en de gang wordt behangen..en dat wordt me toch leuk..Kijk maar part 2

Het kastje wat je op de linker foto ziet, moet nog 1 keer wit geschilderd worden, en het lapje wat er nu overheen hangt, hangt er nu niet meer. Maar dat hing er om te zien of ik rood/witte ruitjes leuk vind erbij in de gang. Dat vind ik Gordijntje is in de maak.

Het is nogal een kastje met geschiedenis. Wij wisten het niet, maar toen mijn schoonouders hem zagen hangen, zeiden ze meteen :
”Oh dat is het kastje van de tantes, dat is minstens 70 jaar oud”
Nu vind ik dat iedereen verplicht “tantes” moet hebben. Alleen al voor de verhalen. Je kent ze wel, 2 dames op leeftijd die samen wonen (mogen vriendinnen of zussen zijn) eentje wat zuurder, de andere overcompenserend lief. Helaas had ik geen tantes (wel een fijne oma) maar manlief had wel tantes.. en wat een verhalen daarvan af komen. Heerlijk. Het is dat je met je ‘ergensindedertig’ niet meer op  een kussen op de grond kan gaan zitten luisteren naar de verhalen van je schoonouders, maar zo zou het wel moeten.
Maar goed terug naar het kastje (en ja hoor daarna terug naar de gang) dat kastje is dus al oud. Het was ooit denken we mooi ongelakt, eiken. Die tijd is voorbij. De jaren hebben het verschillende kleuren verf gegeven.. soms mooi, soms minder mooi.
Ook wij hebben het al geverfd. Eerst zacht geel en nu dan wit. Hetzelfde wit, als al het andere houtwerk in huis.
Ook horen er naast een gordijntje (de roede steuntjes zitten er nog) 2 deurtjes in. Die zijn ooit, nog voor manlief het kastje in zijn bezit kreeg, verdwenen. We laten het maar zo, en straks als de gang af is, en het gordijntje hangt, zetten we leuke snuisterijen (heerlijk woord) in de vakken ernaast.
Ik heb al een prachtig eendje gevonden, bij de kringloop. Zeg nu zelf dat laat je toch niet staan?

We willen graag in de gang allerlei oud speelgoed neerzetten. Fijne dingen van vroeger.. blikken autootjes of zelfs een carrousel van blik, of een robot en loopeendjes en nou ja nog veel meer. Gelukkig lopen wij alle3 graag rommelmarkten en brocantes af. Dus we gaan het vast wel in orde komen met die gang. Nu eerst maar eens behangen, en op zoek naar een gangtafeltje. Voor je sleutels en mobiel enzo. Die moeten we toch ook kwijt.

Maar vandaag gaan we niet klussen, vandaag gaan we naar Leiden. Schoenen kopen voor zoon. Gelukkig wonen we op fietsafstand van Leiden. Zoonlief en ik vinden het een heerlijke stad om te zijn. Sinds we er voor het eerst kwamen een aantal jaar terug, zijn we serieus verliefd geworden erop. Ik zal de camera meenemen, en plaatjes schieten. Laat ik jullie meegenieten, met de fijne plekjes.

En dan vanmiddag eens zien, of we tijd hebben om de kast beneden in de woonkamer op te ruimen, zodat we hem naar voren kunnen halen, en de muur een andere kleur kunnen geven. Spannend!

Maar nu eerst een fijn kopje thee. Met suiker. Dat mag wel, het is pas kwart voor 8 in de ochtend..

Haakwerk bij het ontbijt

Het gaat een fijne deken voor op de bank worden. Dus best wel groot.
Ik haak het rondom met stokjes. Dat duurt wel even. Ik ben denk ik ook nog niet een snelle haakster. Gelukkig is deze wol wisselend van dikte, dus eventuele foutjes zie je ook niet zo. Ja, ik zie ze. En dat is soms genoeg om een hele toer uit te halen.
Af en toe zie ik op andere blogs haak werk voorbij komen in snelheden waarvan ik alleen maar kan dromen. Daar pak ik de rust niet voor. Als ik in mijn stoel zit met mijn wol en stokje, verzin ik altijd duizend dingen die ook nog moeten gebeuren. En helaas, vaak ga ik die dan ook doen.
Het doel van deze deken is voor 1 januari 2010 af te zijn. We gaan rustig door, dan moet het toch te halen zijn??

Ohja en het ontbijt? dat staat er naast, en dat ga ik nu dan toch echt doen. Voordat de croissantjes koud zijn..

Keramiek deel 2

Ik op een foto.. reken er niet te vaak op

Het resultaat van de kleine man des huizes

 
Er is hard gezwoegd…

Welkom

Het was 2 dagen hard werken, maar het is nu toch klaar. Mijn stoepje is weer netjes.
Gek is dat, ik vind dat toch altijd erg belangrijk, dat de entree netjes is.
Dus allemaal wees welkom..
De buuf heeft dezelfde potten maar een maatje kleiner (we zijn nog in onderhandeling om 1 pot te wisselen zodat het weer symetrisch is hihi)
Op het tafeltje komen allemaal gekke dingen. Buuf en ik verzamelen graag maffe dingen, daar is zo een tafeltje natuurlijk perfect voor.

gekleid

Ohnee geboetseerd moet je zeggen.

De omstaande mens.