Dubbel gepikt-iets meer over ADD-er

Via mamma-lien kwam ik deze tegen. Zowel Elf als ik hebben het stempeltje ADD gekregen een tijdje terug. Voor ons beiden was het een verademing. Ons anders zijn, onze gedachten en warhoofdigheid, onze luiheid verdwenen er niet mee.. maar werden er wel door te begrijpen. Het kreeg een naam. Onze strijd iedere dag is geen klap minder geworden, maar wat wel minder werd is het gevoel dat we gek zijn, het gevoel van wij tegen de rest van de wereld. Wij zijn minder, want hunnie die lukt het allemaal wel. ADD dus. Geen zaligmakend antwoord, wel een stukje broodnodige duidelijkheid. Voor ons is de wereld toch al zo vaag.

http://www.sanneterlingen.nl/2010/04/25/add-ers-dan-anderen-yes/

Leiden door de ogen van Quinten

 

Als je Leiden kent, weet je nu wat de favoriete plek is van mijn Quinten.

Keepertje!

Afgelopen zaterdag in het water.

Als je bij wilt houden hoe ze het doen, moet eens op deze site kijken.

site van de waterpoloclub

Quinten zit in de EG1. En ze doen het leuk. Ze staan eerste.. Hij is de keeper van het stel (eindelijk, hij wilde dat al zo graag, maar vorig seizoen hadden ze een andere keeper, die is nu te oud voor hun en een team doorgeschoven), en heeft er in totaal maar 3 doorgelaten. Als je naar de andere keepers kijkt, in de pool gaat dat best goed komen dit seizoen en aan het einde zit er vast een kampioenschap in.

Wij als ouders, vinden naast dat we natuurlijk supertrots zijn op onze kerel, het in ieder geval ontzettend genieten, als we Quinten in het water zien liggen, met zo veel plezier en lol en zo veel wil, om vooral nog beter te worden.
Als het aan hem ligt, zijn de olympische spelen het doel. Wij hopen op kaartjes!

St Jan.. 24 juni 2009

Het feest van Sint Jan

Waarom vieren we dit feest?
Om ons heen zien we de natuur zo uitbundig en rijk als in geen ander jaargetijde.  Alle bladeren hebben zich vol ontplooid, bloemknoppen springen open, de eerste vruchten gaan komen. Het eenvoudige groene kleed van Moeder Aarde(het groene gras) tooit zich met een verscheidenheid aan pollen, aren en pluimen, die met een gouden waas het groen versluieren.
Insecten zingen in de blauwe hemel, vogels fluiten dat het een lieve lust is. Een geweldige overvloed biedt ons de natuur. Ook wij voelen ons meegenomen in deze bonte, warme wereld. Wij willen naar buiten, de vakantie lokt.
Dan nadert de Midzomernacht, de nacht van 23 op 24 juni. De zon staat hoog aan de hemel en bereidt zich voor op de terugtocht. Nog één korte, lichte nacht en het keerpunt is gekomen.

Het Sint Jansvuur
Op talloze plaatsen in Europa worden nog op 24 juni Sint-Jansvuren ontstoken. Dit gebruik stamt uit voorchristelijke tijden. Men kende aan het vuur een reinigende werking toe en ook de boze geesten konden erdoor worden verjaagd. Sprong men door de vlammen van het vuur, dan was dat om ongeluk en ziekten te overwinnen voor het komende jaar.
Quinten springt ook.. en nog een keer en nog een keer.. Hij wil zeker weten dat ongeluk en ziektes aan hem voorbij gaan, het volgende zonnejaar!

Eerder die dag, springen we ook. Maar niet over het vuur, wel in het water!
Het was een prachtige dag, de zon vierde met ons mee en daar wilden we gebruik van maken.

Na het zwemmen snel naar huis, en aan de slag. Eerst de polder in om hout te halen voor het vuur. Thuis worden de kipjes alvast voorbereid (die bakken we af boven het vuur), de salade klaargemaakt en de aardappeltjes gebakken (ik dacht ik ga ze poffen in het vuur, maar dat zijn we helemaal vergeten)

Met de grote kar vol hout komen Quinten en ik thuis, waar de tafel al fijn gedekt is. We eten lekker buiten in de zon.

 

 

Thuis beginnen de mannen meteen met het
opbouwen van het vuur.
Quinten probeert het nog even op de ouderwetse manier, door 2 stokjes tegen elkaar te wrijven, maar de honger wint het van de geschiedenis, en met 5 minuutjes en een aansteker is het vuur gelukkig lekker aan het knetteren.

Toch altijd weer een rustgevend moment.

 

Als we gegeten hebben, is het tijd voor het springen. Altijd weer een heel stoer moment.
Ik gloei van trots als ik Quinten over het vuur zie vliegen. Hij doet het toch maar. Dit jaar was hij oud genoeg ,vond hij, om alleen te springen.. Wauw!
Het filmpje van een van zijn sprongen zie je bovenaan.

 

 

 

 

Eerst een oefen sprong.

 

 

 

 

 

 

En toen ging die springen… keer op keer op keer

 

Wij weten in ieder geval zeker, dat we er alles aan gedaan hebben om elke vorm van ongeluk voor het komende jaar uit te sluiten.

Na het springen (wat ik heus ook gedaan heb maar daar zijn geen foto’s van) zijn we nog even bij het vuur blijven zitten.

Na gedane arbeid is het goed rusten

  

Het was een geslaagd feest…

Vaderdag

Dit weekend hadden we alle verfspullen aan de kant gelegd. 
Alle administratie voor de waterpolo ernaast. Want hoe leuk we het allemaal ook vinden, we waren het gewoon zat en we wilden dit weekend weer eens met elkaar doorbrengen.
Iets doen waar we allemaal blij van werden. Gelukkig wilde schoonzus ook mee, waren we compleet om een gezellig uitstapje te maken!
Het werd Nemo!

 

 

Daar werden we blij van.. op een regenachtige zondagochtend zijn we bij schoonzus in de auto gestapt en onder de deskundige leiding van onze Ron Ron (nee joh ik weet de weg, een naf is niet nodig…) zijn we met wat gezoek aangekomen bij de Arena. Daar de auto geparkeerd en toen met de metro naar Amsterdam CS. Daar een kleine wandeling naar Nemo.

 

Bij Nemo aangekomen zijn we los gegaan.. Mensen wat is daar veel leuks te doen..  Overal proefjes en testjes en vooral veel spelen en leren. We hebben genoten, lekker samen bezig zijn, en veel dingen ervaren. Quinten heeft dronken rond gereden, hij en ik hebben getongzoend (via onze armen hihi) en we zijn professionele medewerkers van een ballenfabriek geworden.

 

 

 

 

Om 5 uur zijn we weer naar buiten gegaan.. maar met een kado om thuis rustig verder te testen. Dat gaan we bewaren voor de vakantie.

Naar de metro en vandaar weer met de auto naar huis. Dit beviel ons goed, en gaan we zeker vaker doen. Amsterdam is een leuke stad om te zijn…

Deze vaderdag was in ieder geval erg geslaagd! Sorry opa’s en oma’s dat we niet langs gekomen zijn voor een kopje koffie en een koekje. We komen snel langs!

flexibel klussen

Zo balken gesopt, naar beneden, lekker koffie zetten en dan gaan verven, klus 2 op het lijstje. Sta ik daar, radiootje aan, gezellig en ik wil een slok koffie nemen er wordt geklopt..

Helaas geen Sinterklaas

Cees de opzichter, of die even het drukvat vast kon doen..

Jaa hoor Cees kom maar op..

Vervolgens wil die beneden in de gang afplakken.. met karton..

Nou nee doe maar niet, lijkt me geen succes, met de dieren nog 1 hele dag en nacht in de gang, morgen ochtend, als de katten in de woonkamer zitten doen we dat zelf wel..nog even gehad over het communiseren tijdens de verbouwing en dus kunnen voorbereiden.

ok..we komen weer beneden.

Staat er een knul voor de deur.. die wil de kelder in.. Oh moest die vandaag leeg? nee voor de grote klus morgen pas, maar hij komt even de randen doen, zodat we niet meer zo een last van optrekkend vocht hebben.

"Morgen toch pas.."
ja maar hij heeft tijd over,

Cees zegt, anders moet je nog maar even een afspraak apart maken ervoor..dan kan ze de kelder even leeg halen.

Ik zeg, ach, ik had toch net de kwast vast, ik haal de kelder wel leeg dan kan je er over 3 kwartier wel bij. Knul blij, die gaat even bij de buren de kelder doen en dan hier.

Kelder leeg gehaald, hoop schimmel zeg.. dus dat impregneren komt op tijd..

Nu weer verven..

Maar waar stond mijn koffie nu ook alweer??